Wycieczka do Muzeum Powstania Warszawskiego i Parlamentu RP 17.10.2011 |
![]() |
![]() |
Uczniowie klas II d i II f oraz pojedyncze osoby z innych klas, uczestniczyli w edukacyjnej wycieczce do Warszawy, której celem było Muzeum Powstania Warszawskiego oraz polski Parlament. Muzeum otwarto w 60-tą rocznicę wybuchu Powstania, w 2004 r. W niepowtarzalny sposób zaprojektowana ekspozycja muzealna oddziałuje obrazem, światłem i dźwiękiem. Aranżacja wnętrza i wykorzystanie efektów multimedialnych przybliżają powstańczą rzeczywistość. Głównymi elementami wystawy są zdjęcia w wielkich formatach, monitory i komputery. Wytyczona trasa przedstawia chronologię wydarzeń i prowadzi przez poszczególne sale tematyczne. Zwiedzający poruszają się w scenerii sprzed sześćdziesięciu lat, chodzą po granitowym bruku wśród gruzów niszczonej Stolicy. Sercem Muzeum jest stalowy monument, przechodzący przez wszystkie kondygnacje budynku. Na jego ścianach wyryte jest kalendarium Powstania, a dobiegające z niego brzmienie bijącego serca symbolizuje życie Warszawy w roku czterdziestym czwartym. Na trasie zwiedzania znajduje się aranżacja kanału, gdzie identyfikacji z powstańcami służy odpowiednia scenografia, efekty wizualne i dźwiękowe. Centralnym punktem drugiej części ekspozycji w hali z Liberatorem, jest replika samolotu Liberator B-24J w skali 1:1 (służył do dokonywaniu zrzutów dla powstańczej Warszawy). W okalającym budynek Muzeum Parku Wolności głównym elementem jest Mur Pamięci, z wyrytymi nazwiskami blisko jedenastu tysięcy Powstańców, którzy polegli w walkach w sierpniu i wrześniu 1944 r. W centralnej części Muru zawieszony jest ważący ponad dwieście kilo dzwon "Monter", poświęcony gen. bryg. Antoniemu Chruścielowi, dowódcy Powstania Warszawskiego. W drodze na Stare Miasto uczniowie podziwiali Pałac Prezydencki, chętni weszli także do Kościoła Akademickiego, aby spojrzeć na „krzyż katyński”. W czasie wolnym część uczniów również zwiedzała, oglądając: Starówkę, Zamek Królewski, Kolumnę Zygmunta, Stadion Narodowy. Po czasie wolnym udaliśmy się na ul. Wiejską, gdzie czekali na nas przewodnicy. Podczas godzinnej wycieczki przewodnicy: Powojenna Polska nie doczekała się parlamentu dwuizbowego do 1989 roku. Władze komunistyczne, które nadeszły z Armią Czerwoną, umacniały swoją pozycję aparatem bezpieczeństwa i zwalczaniem przeciwników politycznych. 30 czerwca 1946 roku przeprowadzono referendum, potocznie nazywane „3 razy TAK”. Wyborcy mieli zagłosować czy chcą zniesienia Senatu, reform społeczno-gospodarczych oraz granicy na Odrze i Nysie. Referendum, pomimo szeroko zakrojonej akcji propagandowej, nie przyniosło komunistom oczekiwanych wyników. Władze dokonały fałszerstwa wyborczego, zmieniając wyniki referendum. Według „nowych” oficjalnych danych zniesienie Senatu poparło ponad 67% społeczeństwa. W styczniu 1947 roku odbyły się wybory do Sejmu, które również zostały sfałszowane. Miesiąc później, zdominowany przez komunistów Sejm przyjął Małą Konstytucję o ustroju państwa. Ustanawiała ona Sejm jednoizbowy. Senat, jako symbol sanacyjnej przedwojennej Polski, został wymazany z życia politycznego kraju do 1989 roku. W roku 1989, w wyniku porozumień Okrągłego Stołu, odbyły się pierwsze po II wojnie światowej wybory do Senatu. Najważniejszą rolą Senatu jest współtworzenie z sejmem polskiego prawa. Senatorowie rozpatrują ustawy uchwalone przez Sejm. Mają prawo wnieść do nich poprawki, odrzucić ustawę sejmową, lub przyjąć ją bez zmian. Z tworzeniem prawa przez Senat związana jest ściśle inicjatywa ustawodawcza. Senat może samodzielnie tworzyć projekty ustaw i przekazywać je do rozpatrzenia przez Sejm. Senat i Sejm tworzą wspólnie Zgromadzenie Narodowe. Młodzież z zainteresowaniem obejrzała sale posiedzeń Sejmu i Senatu, wysłuchała informacji podanych w przystępny sposób przez przewodników. Po zwiedzaniu siedziby Parlamentu udaliśmy się w drogę powrotną. |